ด้านการวิจัย  -->

02-940-7038

เขียนโดย สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรที่ 8

          ภาคเกษตรเป็นภาคการผลิตที่มีความสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศไทย ที่มีความเกี่ยวข้องกับประชากรประมาณ 24 ล้านคน แต่ที่ผ่านมาการพัฒนาภาคเกษตรมีความท้าทายหลายด้าน ทั้งการพัฒนาศักยภาพการผลิต การรักษาเสถียรภาพราคาสินค้า และการพัฒนาคุณภาพมาตรฐาน ตลอดจนการยกระดับคุณภาพชีวิตของเกษตรกร ซึ่งภายใต้กรอบยุทธศาสตร์การพัฒนาของประเทศในระยะ 20 ปี ที่มุ่งยกระดับประเทศให้ก้าวพ้นจากกับดักรายได้ปานกลางไปสู่ประเทศพัฒนาแล้ว จึงทำให้ภาคการเกษตรมีความจำเป็น ที่จะต้องให้ความสำคัญกับการยกระดับความสามารถในการแข่งขัน ควบคู่กับการสร้างความมั่นคงทางอาหารและสร้างรายได้ให้กับประเทศ โดยอาศัยจุดเด่นทั้งเอกลักษณ์และความโดดเด่นของสินค้าเกษตร ซึ่งการพัฒนาและต่อยอดสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับสินค้าสินค้าเกษตรอัตลักษณ์พื้นถิ่นซึ่งครอบคลุมสินค้าเกษตรและผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นเฉพาะพื้นที่ สินค้าจากภูมิปัญญาท้องถิ่นของไทย สินค้าศิลปาชีพ สินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ รวมถึงสินค้าบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ โดยการนำจุดเด่นของอัตลักษณ์พื้นถิ่นและภูมิปัญญาท้องถิ่นของไทยมาใช้ในการผลิตและจำหน่ายสินค้าเกษตรที่มีมูลค่าเพิ่มสูง รวมทั้งสินค้าที่ได้รับการรับรองสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ ซึ่งมีความโดดเด่นจากทำเลที่ตั้งในเขตโซนร้อน และความหลากหลายของผลผลิตทางการเกษตรของไทยในแต่ละพื้นที่ที่มีเอกลักษณ์ และนำมาผสมผสานภูมิปัญญาท้องถิ่น

เขียนโดย สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรที่ 8

          การวิจัยเรื่อง การตัดสินใจปรับเปลี่ยนกิจกรรมการผลิตของเกษตรกรผู้ปลูกยางพารา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการปรับเปลี่ยนกิจกรรมการผลิตและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจปรับเปลี่ยนกิจกรรมการผลิตของเกษตรกรผู้ปลูกยางพารา โดยรวบรวมข้อมูลจากเกษตรกรตัวอย่างที่ขึ้นทะเบียนเกษตรกรยางพาราซึ่งมีพื้นที่ปลูกยางพาราอยู่ในพื้นที่ไม่เหมาะสมในจังหวัดนครศรีธรรมราชและสุราษฎร์ธานี และใช้วิธีการวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติคพหุกลุ่ม ผลการศึกษาลักษณะและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการการปรับเปลี่ยนกิจกรรมของเกษตรกร จำแนกออกเป็น 4 สถานการณ์ ดังนี้
     กรณีที่หนึ่ง เกษตรกรไม่มีการเปลี่ยนแปลงการผลิต พบว่า ยางพารามีอายุเฉลี่ย 13.31 ปี ซึ่งส่วนใหญ่เป็นยางพาราที่เปิดกรีดแล้ว ใช้แรงงานครัวเรือน 2 รายและ แรงงานจ้าง 1 รายต่อครัวเรือน จำหน่ายผลผลิตในรูปแบบขี้ยาง/เศษยาง รายได้จากยางพาราและรายได้อื่นในภาคเกษตรสูงกว่ารายได้นอกภาคการเกษตร เกษตรกร ส่วนใหญ่ใช้เงินลงทุนของตนเอง มีการปรับปรุงวิธีการผลิตและเข้ารับการถ่ายทอดความรู้เพิ่มเติม รวมทั้งได้รับการสนับสนุนปัจจัยการผลิต ได้แก่ สระน้ำในไร่นา และวัสดุปรับปรุงบำรุงดิน เป็นต้น เกษตรกรเลือกที่จะปลูกยางพาราต่อไปเนื่องจากต้นทุนในการดูแลและการลงทุนไม่สูงรวมทั้งมีรายได้ทุกวัน

เขียนโดย สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรที่ 7

2021 การจัดการองค์ความรู้. All Rights Reserved.